İlk defa bir filmi eleştirmemek üzere izledim. İlgi ve bilgi alanımdan birisi de sinema ve televizyon yapımları eleştirmenliğidir ama yapmak istemedim. Kurtlar Vadisi Filistin filmini; senaryo, çekim, yönetim ve diğer açılardan bakarak eleştirmek, "uzanılamayan ciğere murdar" demek olur. Filistin devletinin ve halkının masumiyetini ve mazlumiyetini, kim neyle nasıl dünya kamuoyuna anlatırsa anlatsın, tarihe bir insanlık armağan etmiş demektir. Bu zaviyeden baktığımızda Pana Film, İsrail zulmünü sinemayla anlatıp, zalimlerin zulmünü tarihe kayıt düşmüştür.
Elbet söylediklerime katılmayanlar olacaktır. Haliyle insani değerlerim gereği, Filistin halkının yanındayım. Elbet İsrail hükümetinin ve askerinin zulmü karşısında olacağım. Böyle düşünmem ve yazmam normaldir. İsrail'in işgalci olduğuna ve zulüm yaptığına inanan her insan da benim gibi düşünecektir. Kurtlar Vadisi Filistin'i sinema sanatı açısından eleştiriye tabi tutmak ciddi bir haksızlık olur. O zaman şunu söylerler insana.
"Amerikan filmleri yaklaşık 105 yıldır, ülkemizdeki sinema salonlarını, 47 yıldır da televizyonu işgal ederek, hep güçlü bir Amerika imajını korumuştur." öyle değil mi? Amerikan sineması Vietnam filmleriyle neyi anlattı? Ya Rambo filmleri. özellikle bu ve benzeri yapımlarda sinema salonları dolup taşmadı mı? İnsanların bilinçaltındaki güçlü Amerika, sinema ve televizyon filmleriyle oluşmadı mı? Yalnız Kurtlar Vadisi Filistin filmi, Amerika gibi "cüzdana" değil, "vicdana" hitap etmiş ve dünya sinemasının ısrarla es geçtiği bir dramı anlatmıştır.
Devlet destekli Amerikan sinemasının bütün dünyada yaptığını, Türkiye'de ilk defa Pana Film yapmıştır. Bu bakımdan Pana Filmin sahiplerini ve filme emeği geçenleri kutlamak bir görevdir. Ve film sağduyu sahibi seyirciye şu mesajı vermektedir. "Yeryüzünün neresinde olursa olsun, mazlumlar zalimlerden mutlaka hakkını alacaktır. Bu hak alma mücadelesi sürecektir. Zalimler, zulümlerinin bedelini ödeyecektir." (Yeni Akit - Hüseyin Öztürk)
